5.08.2021

Heroiczne przywództwo

Czy każdy może być przywódcą?

Przywódca, za Encyklopedią PWN to ktoś, kto narzuca innym swoje przekonania, inicjuje, kieruje i zespala działalność grupy.

Ta definicja jednoznacznie określa, że nie każdy może być przywódcą. I takie jest dominujące spojrzenie na sprawę – przywódca ma przewodzić innymi. Jednak jest pewna grupa ludzi, która już od blisko 500 lat ma inne podejście do tej sprawy.

Chris Lowney w książce Heroiczne przywództwo opisuje zasady Towarzystwa Jezusowego – Jezuitów. Zakon ten wychodzi z zupełnie innego założenia – otóż każdy z nas jest przywódcą. Każda osoba jest zdolna do tego by wziąć swoje życie we własne ręce, świadomie je kształtować i osiągać wielkie cele. Koncepcja ta składa się z 4 filarów, na bazie których można budować swą przywódczość:

Samoświadomość – zrozumienie swoich mocnych i słabych stron, wartości oraz światopoglądu, uporządkowanie własnego życia
Pomysłowość – śmiałe wprowadzanie innowacji oraz adaptowanie się w celu ogarnięcia zmieniającego się świata
Miłość – przyciąganie innych pozytywnym i pełnym miłości nastawieniem
Heroizm – wywoływanie wielkich pragnień, dodawanie sobie i innym energii do działania przez rozbudzanie heroicznych ambicji. Ambicje te powinny być tak wielkie, by czuło się wręcz strach przed ich wielkością

Za Chris Lowney „Heroiczne Przywództwo” rozdział „O działaniach przywódców”

Być może samoświadomość i pomysłowość brzmią jeszcze dość normalnie, to jednak miłość i heroizm? O przywódcy? Jak najbardziej. O samoświadomości jako podstawie prawdziwej budowy samego siebie mówią tak klasycy – np. filozofowie stoiccy jak Epiktet czy Marek Aureliusz, ale też współczesna psychologia – np. Daniel Goleman, twórca konceptu inteligencji emocjonalnej w książce Focus podkreśla, że samoświadomość jest pierwszą i najważniejszą umiejętności w inteligencji emocjonalnej.

Pomysłowość oznacza swobodę realizacji misji różnymi sposobami, mając ograniczone zasoby. Jednak oznacza także wiarę w to, że inni (zwłaszcza „szeregowi” pracownicy, także mają możliwość bycia pomysłowymi) mają także fantastyczne pomysły i mogą być one lepsze od naszych! Listy jezuitów, które autor przytacza, przepełnione są tym podejściem – wiem, że podejmiesz najlepszą możliwą decyzję. Co łączy się z trzecim punktem – miłością – „tak również ze łzami w oczach piszę niniejsze (słowa), myśląc o minionych czasach i o wielkiej miłości, którą zawsze mi okazywałeś i którą nadal mi okazujesz” (str 217/218). Dlaczego ta miłość jest tak ważna? Ponieważ podkreśla zaufanie, wiarę, wsparcie, chęć pomocy i sukcesu drugiej strony. Jeśli autentycznie kocham swoich współpracowników i klientów, jeśli mi na nich tak bardzo zależy, mogę wtedy dobrze dla nich czynić. Nie ma tu miejsca na typowe małostki – walkę o klienta, o wyniki, o awans, gry politycznej, podrzucania sobie świń itd. Przecież jeśli kocham innych, to ich sukcesy są moimi sukcesami!

Omówiłem już po krótce samoświadomość, pomysłowość i miłość, które są fundamentami dla ostatniego filaru – heroizmu. Wielkich czynów. Które można osiągnąć gdy człowiek zna i wierzy w siebie, jest w stanie sobie poradzić z przeciwnościami i ma wsparcie innych, które zapewniają właśnie samoświadomość, pomysłowość i miłość. Jak mawiał Ignacy Loyola, pierwszy generał zakonu należy „starać się wyobrazić sobie wielkie cele, a następnie wywołać w sobie równie wielkie pragnienia”. Nie ma bowiem skutecznej, długotrwałej motywacji zewnętrznej. Do tego potrzebne jest wewnętrzne przeświadczenie o niesamowitości celu, który realizujemy, który jest zgodny z nami. Dlatego ja uwielbiam uczyć – myślę o kształceniu jako o szansie do zmiany świata. O zapełnieniu go dobrymi, umiejącymi się porozumiewać i świadomymi osobami, które będą to powtarzać i stwarzać lepszy świat. O ile łatwiej jest w momentach zmęczenia, zniechęcenia czy zwykłego lenia wrócić do pracy mając taki cel zamiast „znowu trzeba uczyć te cholerne dzieciaki?”.

Podobnie jak Jezuici wierzę, że każdy z nas może stać się przywódcą swojego życia. Podobnie jak filozofia stoicka, którą się w życiu kieruję – należy rozróżnić to, na co mamy wpływ, od tego, na co nie mamy wpływu i brać pełną odpowiedzialność za to, co mamy. Jakaż to jest niesamowita supermoc, którą każdy z nas może mieć! Wiary w siebie i to, że będziemy kształtować swój los. Nie zawsze będzie on taki jak chcemy, jednak dalej wierzyć, to ja sobie z tym poradzę. Nie potrzebuje do tego generała, prezesa czy guru.

Polecam z całego serca Heroiczne Przywództwo – jest to dla mnie najlepsza książka o przywództwie, którą miałem okazję przeczytać. Cudownego dnia,

Rafał Staszek vel Staszewski

15.07.2021

Metody nauczania w grupach

W artykule postanowiliśmy zaprezentować kilka skutecznych metod nauczania w grupie, które pozytywnie wpływają na przyswajanie wiedzy przez dzieci i młodzież.

ZOBACZ

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Dowiedz się więcej.